Τρίτη, 13 Μαρτίου 2018

Το ΟΠΙΟ του ποδοσφαίρου και οι «ΗΛΙΘΙΟΙ»!

του Αριστοτέλη Βασιλάκη



Έχω αποφασίσει εδώ και καιρό να μην γράφω συχνά. Όσοι με παρακολουθούν από παλιά το έχουν καταλάβει. Ο λόγος είναι πολύ απλός και συνάμα εξαιρετικά απογοητευτικός. Με όσα βλέπω να γίνονται τα τελευταία χρόνια και δεν βάζω χρονικό ορόσημο, νοιώθω πως δεν έχω να γράψω κάτι ουσιαστικό. Κάτι που θα έβαζε σε πειρασμό να αναγκάσει ορισμένους να σκεφτούν διαφορετικά από τα τετριμμένα.


Αφήστε που είναι νομοτελειακό πως όσο πιο αποστασιοποιημένος και χωρίς ιδεοληψίες στέκεσαι απέναντι στα τεκταινόμενα, τόσο πιο καθαρή και αντικειμενική κρίση αποκτάς. Επί της ουσίας είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να σε βοηθήσει να προβλέψεις το μέλλον, έχοντας κατά νου πάντα, την σοφία του παρελθόντος.

Νοιώθω σαν πολίτης και σαν δημοσιογράφος ότι βιώνουμε πέτρινα χρόνια. Κι επειδή ανήκω σε μια γενιά, η οποία μέχρι να μας «χώσει για τα καλά» ο φίλος μας ο ΓΑΠ στα μνημόνια, πέρασε σχετικά καλά, διαισθάνομαι πως δεν είχαμε τη νοημοσύνη και το κουράγιο για να αντιμετωπίσουμε μια τόσο δύσκολη κατάσταση.

Ο λόγος που βρήκα αφορμή να εκθέσω ορισμένες σκέψεις, αφορά τα όσα «πρωτόγνωρα» γίνονται για πολλοστή φορά στον χώρο του αθλητισμού.

Καταρχήν θεωρώ εντελώς υποκριτικό να κατηγορούν όλοι τον Σαββίδη. Διότι όλοι έχουν κάνει τα ίδια και χειρότερα. Δεν θέλω να μπω σε κάποια ανόητη περιπτωσιολογία, διότι η ιδεοληψία των περισσοτέρων, ακόμα και εμού του ιδίου θα μας τυφλώσει και θα χάσουμε το μήνυμα.
Σαφώς και αυτό που έκανε ήταν θλιβερό και πρωτόγνωρο. Προσωπικά μου προκάλεσε και πολύ γέλιο. Συγχωρέστε με, αλλά είναι λίγο γραφικό να βλέπεις αυτό τον Ράμπο τσέπης από την στέπα που μπήκε στη ζωή μας σχεδόν από το πουθενά, να μπουκάρει σ’ ένα γήπεδο και να απειλεί ότι θα τους «τελειώσει» όλους.

Οι «προκάτοχοι» ολιγάρχες είτε γιατί οι συνθήκες στην χώρα ήταν διαφορετικές, είτε για δικούς τους λόγους, τα κουμπούρια τα έκρυβαν μέσα από τα σακάκια και τα μπουφάν.

Ο Ιβάν ο τρομερός το έβγαλε σε κοινή θέα, είτε γιατί ήθελε να το αναδείξει σαν σύμβολο της δικής του «κάθαρσης», είτε γιατί πολύ απλά είναι απρόσεκτος. Παρατηρώντας εδώ και καιρό σαν απλός πολίτης τον Σαββίδη, ομολογώ πως μου δείχνει έναν ολιγάρχη που καμία σχέση δεν έχει με τα πρότυπα που μας είχαν λανσάρει οι προηγούμενοι. Προφανώς είναι αυτός ο «ανατολικός» αέρας που κάνει τη διαφορά…

Λειτουργεί με μια ανεξήγητη έπαρση, επιδεικνύει επιμελώς έναν πρωτόγνωρο νεοπλουτισμό και το κυριότερο προσπαθεί να στείλει μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, βγάζοντας στην βιτρίνα την όποια περιστασιακή ή πραγματική ισχύ του. Δεν ξέρω που θα καταλήξει το «φαινόμενο Σαββίδη», αλλά ομολογώ πως πολλές φορές μου θυμίζει τον Κοσκωτά!!!!

Όπως και να χει… αυτό που μάλλον παραδέχεται και ο ίδιος, είναι ολοφάνερο πως λειτουργεί εντελώς αντισυμβατικά και οπωσδόποτε διαφορετικά από τις συνήθεις πρακτικές των παλαιών ολιγαρχών…

Από εκεί και πέρα έχουμε μια κυβέρνηση, εντελώς αντισυμβατική κι αυτή, που εκτίθεται πρωτόγνωρα για τα μάτια του Ιβάν!!! Μπορεί ο Κοσκωτάς να ήταν ο αγαπημένος του Ανδρέα, ο Κόκκαλης του Σημίτη, ο Λάτσης του Καραμανλή, ο Μελισσανίδης του Σαμαρά και ο Βαρδινογιάννης όλων, ωστόσο η αστική ευγένεια του παλαιού πολιτικού και επιχειρηματικού συστήματος δεν εξέθετε σε τόσο μεγάλο βαθμό, τους παραπάνω πολιτικοοικονομικούς έρωτες. Στην περίπτωση του Αλέξη και του Ιβάν τα πράγματα απ’ ότι φαίνεται είναι εντελώς διαφορετικά.
Ενδεχομένως επειδή και οι δύο νοιώθουν πολύ προσωρινοί; Θα δείξει..

Την ίδια στιγμή που όλοι ασχολούνται με το ΟΠΙΟ του ποδοσφαίρου, η λύση του «Σκοπιανού» σε βάρος της χώρας μας βρίσκεται προ των πυλών, ενώ ο Ερντογάν μας απειλεί με νέο Σαγγάριο!!!
Την ίδια στιγμή που όλοι ασχολούνται με το ΟΠΙΟ του ποδοσφαίρου, οι συνταξιούχοι επιβιώνουν με τρεις και εξήντα, προσπαθώντας να βοηθήσουν και τα άνεργα παιδιά τους...

Την ίδια στιγμή που όλοι ασχολούνται με το ΟΠΙΟ του ποδοσφαίρου, η πλειονότητα όσων εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα είναι έρμαια των αυθαιρεσιών της εργοδοσίας, με το κράτος και τη δικαιοσύνη να σφυρίζουν αδιάφορα...

Την ίδια στιγμή που όλοι ασχολούνται με το ΟΠΙΟ του ποδοσφαίρου, η Ελλάδα διώχνει τα καλύτερα μυαλά της στο εξωτερικό, διογκώνοντας στο έπακρο το τεράστιο δημογραφικό της πρόβλημα.
Την ίδια στιγμή που όλοι ασχολούνται με το ΟΠΙΟ του ποδοσφαίρου, κανένας «άρχοντας» αυτής της χώρας δεν μερίμνησε για κανένα παραγωγικό τομέα (Γεωργία, Βιομηχανία, Επιστήμη, Κοινωνικό Κράτος, Δημοκρατικούς Θεσμούς)!

Αντιθέτως μεριμνούσαν και συνεχίζουν να μεριμνούν ώστε να «ξεφορτωθούν» τους λαμπρούς Έλληνες που δεν είχαν πρόσβαση στα κομματικά μαγαζάκια τους, στο εξωτερικό… Αντιθέτως «προωθούσαν» και συνεχίζουν να προωθούν τον Τουρισμό ως ... μοναδικό βιομηχανικό πυλώνα!!! Ανήγαγαν το τζατζίκι, το συρτάκι και το δίπιτο σουβλάκι σε έμβλημα του μέλλοντας!!!!

Αυτά βλέπει και ο Ιβάν, που δεν έχει μάθει σε Αμερικές, Αγγλίες και Γαλλίες, ούτε καν σε Γερμανίες και συμπεριφέρεται όπως έμαθε… Δηλαδή σε δημοκρατίες τύπου Σοβιετικής Ένωσης και Τουρκίας, όπου δεν κρατιούνται ούτε τα προσχήματα…

Κι επειδή δεν θα πρέπει να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, είναι αποδεδειγμένο πολλάκις πως η Ελλαδίτσα μας είναι ένας αποικιοκρατούμενος οίκος ανοχής! Είναι νομοτελειακό επίσης πως στις αποικίες δεν υπάρχει πραγματική αστική τάξη. Υπάρχουν ΜΟΝΟ διεκπεραιωτές των συμφερόντων του διεθνούς πατερούλη, οι οποίοι υποκαθιστούν την αστική τάξη.

Στο χωριό μου τους συγκεκριμένους τους λένε ΛΑΚΕΔΕΣ. Μετά από 400 χρόνια τουρκοκρατίας και άλλα 200 χρόνια πλήρους αδυναμίας αποτίναξης των κατάλοιπων αυτής, οι ΛΑΚΕΔΕΣ είναι και ΡΑΓΙΑΔΕΣ μαζί... Αντιλαμβάνεστε δηλαδή με ποιους έχουμε να κάνουμε...

Όποιος εξακολουθεί να βάζει το κόμμα και την ομάδα, πάνω από την ίδια την ατομική και την συλλογική του υπόσταση, την πατρίδα ρε γαμώτο, δεν είναι τίποτα λιγότερο ή τίποτα περισσότερο από ένα ευπειθές κομπολόι στα χέρια των «διεκπεραιωτών» της ίδιας μας της ζωής. Όποιος μάλιστα προσπαθεί να μετρήσει ποιο κόμμα και ποια ομάδα φταίει περισσότερο για το συλλογικό μας χάλι, είναι σκέτος ΗΛΙΘΙΟΣ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Tα θέματα που αναρτούμε δεν σημαίνει πως συμφωνούμε σε όλα .
Μας στέλνονται απο διάφορα σαιτ μπλογκ και αναγνώστες.
Η ελεύθερη σκέψη απο το 2010 έχει παραμείνει στη μπλογκόσφαιρα αταμπέλωτη και ανεξάρτητη χωρίς κλίση σε κάποιο πολιτικό κόμμα και έτσι θα συνεχίσει .
Θα παρακαλούσαμε στα σχόλια να μη γράφετε με Greeklish .